Wpisy użytkownika Zofizmaty oznaczone tagiem "fuck" (20) Wszystkie wpisy oznaczone tagiem "fuck" »
Wczoraj przed 17 wysłałam bardzo ważne dla mnie pismo. Wysłałam i o nim zapomniałam.
W środku nocy, podczas przewracania się z jednego na drugi bok, na progu świadomości pojawiła się myśl: "zostawiłam wielokropek! Wielokropek w nawiasach w miejscu, w którym chciałam wpisać dane. Zostawiłam wielokropek i wysłałam bez danych."
I Zofizmaty już świeżutkie jak ten szczypiorek siedzą przy komputerze.
Sprawdziłam. Dane były oczywiści na swoim miejscu, ale spokojny sen nie wrócił.
Jakieś lekarstwo na paranoję?
W środku nocy, podczas przewracania się z jednego na drugi bok, na progu świadomości pojawiła się myśl: "zostawiłam wielokropek! Wielokropek w nawiasach w miejscu, w którym chciałam wpisać dane. Zostawiłam wielokropek i wysłałam bez danych."
I Zofizmaty już świeżutkie jak ten szczypiorek siedzą przy komputerze.
Sprawdziłam. Dane były oczywiści na swoim miejscu, ale spokojny sen nie wrócił.
Jakieś lekarstwo na paranoję?
Mieliśmy w pracy palarnię.
Dzisiaj przyszła pani z nowym regulaminem korzystania z budynku i powiedziała, że palarni nie ma, nie będzie, za to za palenie w miejscu, gdzie do tej pory się paliło będą kary pieniężne.
Pamiętajmy: każdej dobrej inicjatywie musi zostać łeb ukręcony.
Dzisiaj przyszła pani z nowym regulaminem korzystania z budynku i powiedziała, że palarni nie ma, nie będzie, za to za palenie w miejscu, gdzie do tej pory się paliło będą kary pieniężne.
Pamiętajmy: każdej dobrej inicjatywie musi zostać łeb ukręcony.
Nie jestem osobą przesądną, chociaż przyznaję, że zdarza mi się - tak na wszelki wypadek - postawić diabłu ogarek. Nie wierzę w dni dobre, dni złe, nie obmacuję się nerwowo w poszukiwaniu guzika, jak mijam kominiarza, nie obiegam całego kwartału, żeby nie przeciąć ścieżki z czarnym kotem, ani nie barykaduję się w pokoju w piątek 13-go.
Dochodzę jednak do wniosku, że siły Złego, bądź bogini Perfidia postanowiły wbić mnie w trzynastkowo-poniedziałkową traumę. Gdy patrzę z dzisiejszej, spokojnej perspektywy na wczorajszy dzień, to wydaje mi się wprost niewiarygodne, ile spraw poszło spektakularnie nie tak.
Zaczęło się od tego, że wpadłam w jakiś totalny postal-mode. A dalej poszło już z górki. Mars, który obudził się we mnie po długim i kamiennym śnie, domagał się ofiar: licznych i krwawych. Położyłam zatem na jego ołtarzu szefa (poirytowany mail na tydzień przed końcem okresu próbnego!!!), Pana Analityka (telefon od czapy z awanturą o wpis na blipie sprzed trzech dni!) i kolegów z pracy (czy wy w ogóle potraficie załatwić coś w sądzie!?!).
Dopiero informacja od Szefa Naczelnego, że będziemy rozmawiać o mojej przyszłości w Kancelarii ostudziła nieco mój zapał bojowy i żądzę mordu. Dalej trzy uspokajające rozmowy telefoniczne, przepyszna kolacja przygotowana przez Najlepszego Tłumacza na Świecie i 7 fragów w jednej bitwie na WoT wspólnymi siłami zażegnały kryzys światopoglądowy, pozostawiając pytanie: ale co się właściwie stało?!?
Dochodzę jednak do wniosku, że siły Złego, bądź bogini Perfidia postanowiły wbić mnie w trzynastkowo-poniedziałkową traumę. Gdy patrzę z dzisiejszej, spokojnej perspektywy na wczorajszy dzień, to wydaje mi się wprost niewiarygodne, ile spraw poszło spektakularnie nie tak.
Zaczęło się od tego, że wpadłam w jakiś totalny postal-mode. A dalej poszło już z górki. Mars, który obudził się we mnie po długim i kamiennym śnie, domagał się ofiar: licznych i krwawych. Położyłam zatem na jego ołtarzu szefa (poirytowany mail na tydzień przed końcem okresu próbnego!!!), Pana Analityka (telefon od czapy z awanturą o wpis na blipie sprzed trzech dni!) i kolegów z pracy (czy wy w ogóle potraficie załatwić coś w sądzie!?!).
Dopiero informacja od Szefa Naczelnego, że będziemy rozmawiać o mojej przyszłości w Kancelarii ostudziła nieco mój zapał bojowy i żądzę mordu. Dalej trzy uspokajające rozmowy telefoniczne, przepyszna kolacja przygotowana przez Najlepszego Tłumacza na Świecie i 7 fragów w jednej bitwie na WoT wspólnymi siłami zażegnały kryzys światopoglądowy, pozostawiając pytanie: ale co się właściwie stało?!?
Nie wiem, co mój nowy szef ma z tabelkami, ale sądzę, że jest na to odrębna jednostka chorobowa...
Pomijając to, że miałam nad nią siedzieć przez cały weekend, a zabrałam się za pracę w niedzielę w okolicach 23, ogarnia mnie (poza sennością) dojmujące poczuje braku sensu.
Najpierw przygotowałam prezentację, która poza tym, że będzie tłem dla mojego wystąpienia, będzie również drukowana dla wszystkich uczestników szkolenia, coby mogli sobie po niej pobazgrać, jak będę mówiła. Teraz z kolei prokuruję tabelkę podsumowującą wszystko, co mam powiedzieć: vide wydruk prezentacji. Również do rozdania słuchaczom. Niechże ktoś mi wyjaśni: po co?!?
Na chwilę obecną: 32h robocze dla półgodzinnego wystąpienia...
Pomijając to, że miałam nad nią siedzieć przez cały weekend, a zabrałam się za pracę w niedzielę w okolicach 23, ogarnia mnie (poza sennością) dojmujące poczuje braku sensu.
Najpierw przygotowałam prezentację, która poza tym, że będzie tłem dla mojego wystąpienia, będzie również drukowana dla wszystkich uczestników szkolenia, coby mogli sobie po niej pobazgrać, jak będę mówiła. Teraz z kolei prokuruję tabelkę podsumowującą wszystko, co mam powiedzieć: vide wydruk prezentacji. Również do rozdania słuchaczom. Niechże ktoś mi wyjaśni: po co?!?
Na chwilę obecną: 32h robocze dla półgodzinnego wystąpienia...
Ruch obrotowy Ziemi wokół Słońca oraz własnej osi podstępnie wprowadził mnie w błąd i wydawało mi się, że mam dzisiaj na skończenie roboty masę czasu. Guzik. Dłużej jasno jest teraz o dziwo i zamiast dwóch godzin na wciśnięcie prezentacji do jednostronicowej tabelki, mam na to godzinę.
Fuck.
Nieprzytomna jakaś taka od wczoraj...
Fuck.
Nieprzytomna jakaś taka od wczoraj...
A mówili mi przyjaciele, nie mieszaj
- fajek z lodami pistacjowymi,
- wiśniówki z tagliatelle z kurczakiem i sosem gorgonzola...
Oj...!
- fajek z lodami pistacjowymi,
- wiśniówki z tagliatelle z kurczakiem i sosem gorgonzola...
Oj...!
Decyzja życia społecznościowego podjęta: pierwsze prawdziwe konto na FB założone. Wbrew wcześniejszym buńczucznym zapowiedziom. Ale jakieś życie trzeba mieć, niech więc będzie przynajmniej wirtualne 
Zofizmaty
Zofizmaty
Motto: Ludzie myślcie, to nie boli!
Strony WWW:
Kategorie minibloga:
-
tatanka:
-
Zofizmaty:
Pokaż wszystkie (2) ›